Nowy rząd w Polsce, po wydarzeniach grudniowych z 1970 roku, nadal miał problemy ze strajkami robotników.Rząd polski, który w grudniu 1970 roku przy pomocy armii stłumił robotnicze rozruchy, stanął w obliczu następnych niepokojów społecznych w miastach portowych, szczególnie w Gdańsku i Szczecinie. Tym razem robotnicy żądali zamrożenia cen oraz podniesienia najniższych wynagrodzeń i emerytur. Kolejne strajki wybuchły 18 oraz 22 stycznia 1971 roku. W końcu, w wyniku olbrzymiej presji robotników strajkujących, do Stoczni im. A. Warskiego w Szczecinie przybyli I Sekretarz KC PZPR E. Gierek oraz premier P. Jaroszewicz. 24 stycznia odbyli oni blisko dziewięciogodzinną dyskusję z robotnikami. Dotyczyła ona aktualnych problemów politycznych i gospodarczych kraju, jak twierdziła ówczesna oficjalna prasa. Po wiecu w Szczecinie delegacja rządowa udała się do Gdańska. Tam, z kolei, rozmawiano o sytuacji, która doprowadziła do kryzysu zaufania pomiędzy kierownictwem partii a społeczeństwem. Na koniec spotkania E. Gierek zapewnił, że jest „ulepiony z tej samej gliny” i że ma takie same cele, jak wszyscy. Na koniec wygłosił swoje słynne: „No więc jak – pomożecie?”. W Stanach Zjednoczonych stworzono pierwszy mikroprocesor oraz mały, kieszonkowy kalkulator, który zrobił ogromną furorę.Amerykańska firma Texas Instruments wytworzyła w 1971 roku po raz pierwszy mikroprocesory. Stało się to możliwe w wyniku kontynuowania idei inżyniera M. Edwarda Hoffa z roku 1968. Mikroprocesor przez nich wytworzony łączył w sobie funkcje od 5 do 100 tysięcy tranzystorów i spełniał zadanie tak zwanej jednostki centralnej komputera. Jeszcze w tym samym roku firma przedstawiła pierwszy model kieszonkowego kalkulatora, pracującego na tak zwanym mikro-chipie. W związku z olbrzymim rozwojem małych kalkulatorów zwrócono uwagę na fakt, że zastosowano w nich dwa całkowicie różne systemy operacji algebraicznej. O wiele powszechniejsza była normalna algebraiczna notacja, która posługuje się klasycznym matematycznym zapisem formuł. Obok niej prawo istnienia uzyskały tak zwane notacje beznawiasowe. Do notacji tych należały notacja polska (według filozofa i logika Jana Łukaszewicza) oraz odwrócona notacja polska (UPN). Druga z nich prowadziła do krótszych oraz bardziej czytelnych programów obliczeniowych. Banda Charlesa Mansona, odpowiedzialna za morderstwa z 1969 roku, które wstrząsnęły światem filmowym, została skazana.Pierwszego kwietnia 1971 roku zakończyło się dochodzenie dotyczące, mającego miejsce dwa lata wcześniej, okrutnego morderstwa żony reżysera Romana Polańskiego. Warto przypomnieć, że dziewiątego sierpnia 1969 roku w Los Angeles mordercy pod przewodnictwem Charlesa Mansona zamordowali także jej przyjaciółki – Jay Serbing i Abigaile Folger, a także Wojciecha Frykowskiego oraz Stephena Earl Parenta. Elektryczność oraz telefon zostały przez sprawców odcięte. Sharon Tate była w ósmym miesiącu ciąży. Sprawcy mordu na drzwiach zostawili słowo „Świnie”, które napisali krwią ofiar. Wszystkie ciała nosiły ślady ciosów nożem oraz kul. Sąd skazał herszta bandy na karę śmierci w komorze gazowej. Manson, który sam siebie zwał „Szatanem”, został umieszczony w celi oddziału dla skazańców więzienia San Quentin w Kalifornii. Jego trzy wspólniczki, Patricia Krenwinkel, Leslie van Houten i Susan Atkins, także skazano na kary śmierci i umieszczono w specjalnym oddziale więzienia dla kobiet w Frotera, niedaleko miasta Sacramento.