Ośrodek Student
Kompendium wiedzy dla studentów

Załodze statku kosmicznego „Sojuz 11″, która odniosła duży sukces podczas pobytu w kosmosie, nie udało się szczęśliwie powrócić na Ziemię.Radziecka wyprawa kosmiczna „Sojuz 11″ skończyła się tragicznie. Śmierć poniosła cała trzyosobowa załoga statku kosmicznego, do której należeli Georgij Dobrowolski, Władysław Wołkow, oraz Wiktor Pacajew. Statek „Sojuz 11″ połączył się siódmego czerwca 1971 roku ze stacją orbitalną „Salut 1″, czym zainaugurował pierwsze w historii zamieszkanie stacji orbitalnej. Na jej pokładzie kosmonauci przeprowadzili wiele badań laboratoryjnych i dwudziestego trzeciego czerwca pobili rekord długości czasu przebywania w przestrzeni kosmicznej. Sześć dni później powrócili na pokład swojego statku i zaczęli przygotowywać się do powrotu na Ziemię. Trzydziestego czerwca nastąpiło lądowanie, w miejscu przewidzianym. Po otwarciu kabin okazało się jednak, że załoga nie żyje. Dochodzenie w tej sprawie wykazało, że do chwili, gdy statek wszedł w niskie warstwy atmosfery nie było żadnych problemów. Dopiero na około trzydzieści minut przed samym lądowaniem nastąpiło nagłe rozhermetyzowanie się kabiny i właśnie w wyniku tego zdarzenia wszyscy kosmonauci ponieśli śmierć. Oba mocarstwa, Stany Zjednoczone i Związek Sowiecki, toczyły nadal zaciętą walkę o dominację w przestrzeni kosmicznej.Trzynastego listopada 1971 roku amerykański satelita badawczy Marsa „Mariner 9″ osiągnął eliptyczny tor wokół Marsa, po którym w ciągu dwunastu godzin obleciał planetę. W przestrzeni kosmicznej przebywał od trzydziestego maja tego roku. Trzynaście dni później zrobił on zdjęcia obydwu księżyców Marsa, to jest Phobosa i Deimosa, które były dobrze odbierane przez stację naziemną . „Mariner 9″ uchodzi do dziś za pierwszego sztucznego satelitę planety. Tymczasem trwał wielki wyścig o pierwszeństwo w dziedzinie podboju kosmosu, a obydwa mocarstwa chciały wykazać się jak największymi osiągnięciami. Nieco później, bo zaledwie dwudziestego siódmego listopada, międzyplanetarna stacja „Mars 2″ ze Związku Radzieckiego osiągnęła planetę i zatoczyła koło wokół niej. Podczas zbliżania się do Marsa została wyrzucona kapsuła z flagą, na której widać było oczywiście znak Związku Radzieckiego. „Mars 2″ rozpoczął swoją podroż dziewiętnastego maja i przebył około czterysta siedemdziesiąt milionów kilometrów.

hruszczow, zmarł w Moskwie. Jego pożegnanie nie stało się oficjalnym wydarzeniem.Jedenastego września 1971 roku były przywódca Związku Radzieckiego Nikita Siergiejewicz Chruszczow zmarł w wieku 77 lat w szpitalu kremlowskim na atak serca. Wiadomość o jego śmierci ukazała się dopiero 33 godziny później w „Prawdzie” zaledwie w formie zwykłej notatki, bez żadnego komentarza czy zdjęcia. Pogrzeb, który się odbył dwa dni później w Moskwie, w ogóle nie przypominał ceremonii, jakie towarzyszyły oficjalnym pożegnaniom mężów stanu. Co ciekawe, Chruszczowa pochowano nie jak byłych przywódców ZSRR w murach Kremla, lecz w dawnym klasztorze Nowodiewiczym, na cmentarzu przeznaczonym dla wybitnych mieszkańców Moskwy. Wśród osób uczestniczących w pogrzebie nie było ani jednego przedstawiciela KPZR, a także żadnego reprezentanta partii z innych krajów socjalistycznych. Wszystko to było pokłosiem tego, w jaki sposób rozstał się Chruszczow ze stanowiskiem I sekretarza KPZR. W październiku 1964 roku został zdymisjonowany niby „na własna prośbę”, a jego następcą został Leonid Breżniew. Ksiądz Maksymilian Maria Kolbe stał się pierwszą ofiarą kataklizmu II wojny światowej, która została beatyfikowana.W drugim dniu października 1971 r. zebrali się W Watykanie biskupi na tak zwanym Trzecim Synodzie Światowym w celu kontynuowania odnowy katolicyzmu w sposób ewolucyjny, biorąc pod uwagę specyfikę każdego regionu świata chrześcijańskiego. Siedemnastego października 1971 roku Papież Paweł VI i cały Kościół Katolicki wpisali na listę osób czczonych przez wiernych wyznających te religię, pierwszą z milionów ofiar hitlerowskiego barbarzyństwa, księdza Maksymiliana Marię Kolbego. W ten sposób uczczono przedstawiciela narodu, który w trakcie okupacji poniósł najbardziej straszliwe ofiary. To pamiętne wydarzenie obserwowali także liczni przedstawiciele Niemieckiej Republiki Federalnej, wraz z wysłannikiem rządu kanclerza Willy Brandta, wiceministrem sprawiedliwości A. Baeviem. Ksiądz Maksymilian był franciszkaninem z Niepokalanowa. Zginął w hitlerowskim obozie zagłady w Oświęcimiu, w komorze gazowej, ratując życie współwięźnia. Nie tylko jednak śmierć o charakterze męczeńskim była powodem jego beatyfikacji. Także jego bardzo pracowite życie na misji w Japonii i w Polsce.